Serwer MCP: agenty AI budują stronę i piszą treści

Do czego to służy

MCP (Model Context Protocol) to standard, którym narzędzia AI, na przykład Claude Code albo Codex, łączą się z zewnętrznymi systemami. Platforma udostępnia własny serwer MCP: agent podłączony do niego buduje całą witrynę z jednego dokumentu JSON, aktualizuje ją, dokłada wersje językowe oraz tworzy i redaguje wpisy bloga, pomocy i dokumentacji. Bez klikania w panelu, w rozmowie z agentem.

Dostępność

Wyłącznie plany Scale (Scale, Scale Pro, Enterprise). Import strony na konto klienta wymaga, aby jego plan zawierał dostęp programistyczny (flaga api_access); w niższych planach serwer odmówi operacji z czytelnym komunikatem. Dostęp uruchamiamy wspólnie z obsługą platformy.

Narzędzia serwera

Serwer przedstawia się agentowi jako Kompasfirm i udostępnia siedem narzędzi.

import_site

Buduje, aktualizuje lub rozszerza witrynę z jednego dokumentu JSON. Kontrakt dokumentu jest ten sam co przy imporcie z pliku w panelu; dokument opisujący sam sklep stawia samodzielny mini sklep.

Argumenty:

json (wymagany): cały dokument witryny jako tekst JSON,
mode: create (domyślny), update (nadpisuje stronę zbudowaną z pliku) albo add_language (dokłada wersję językową),
target_website_id: identyfikator istniejącej strony, wymagany dla update i add_language,
owner_user_id: właściciel nowej strony; z nim import przechodzi limity planu właściciela i wymaga flagi api_access,
preview: true uruchamia próbę na sucho, czyli walidację dokumentu, podsumowanie podstron i kontrolę limitów planu bez zapisu czegokolwiek.

Wynik: identyfikator, nazwa, subdomena i adres gotowej strony. Błędy walidacji wracają jako lista naruszeń kontraktu, punkt po punkcie.

import_corpo_site

Buduje lub aktualizuje stronę korporacyjną B2B (CORPO). To osobny kontrakt dokumentu (sekcje rodziny co_*, menu per język, formularze, wersje językowe), więc import_site świadomie odrzuca takie payloady i odwrotnie.

Argumenty:

json (wymagany): dokument CORPO jako tekst JSON,
website_id: identyfikator istniejącej strony CORPO; bez niego powstaje nowa strona,
name: nazwa nowej strony (domyślnie nazwa firmy z dokumentu),
owner_user_id: właściciel nowej strony; wymaga flagi api_access i przechodzi limity planu,
replace: true (domyślnie) zastępuje wszystkie podstrony, false dokłada i nadpisuje po adresie,
preview: próba na sucho, zwraca liczbę stron, języki i formularze bez zapisu.

Tym narzędziem odtworzono w testach kompletną stronę o 139 podstronach w 6 wersjach językowych z jednego dokumentu.

list_posts i get_post

Odczyt wpisów bloga (article), centrum pomocy (help) i dokumentacji (doc):

list_posts: filtry type, status (draft/published), search po tytule oraz limit (domyślnie 20, maksymalnie 100); zwraca same metadane,
get_post: pojedynczy wpis po id albo slug, razem z treścią Markdown i polami SEO.

create_post, update_post i delete_post

Redakcja wpisów:

create_post: wymagane title, type, body (Markdown) i status; opcjonalnie slug (bez niego powstaje z tytułu), category, excerpt, cover_image, published_at (przy publikacji bez daty stempluje się sama), meta_title, meta_description,
update_post: id plus dowolny podzbiór pól; zmienia tylko to, co podano,
delete_post: usuwa wpis po id. Wpisy nie mają kosza, operacja jest nieodwracalna i tak jest oznaczona, więc agent prosi o potwierdzenie.

Zasoby: schematy dokumentu

Poza narzędziami serwer udostępnia agentowi trzy zasoby z pełną dokumentacją formatów JSON: kontrakt całego dokumentu witryny (witryna, witryna ze sklepem, sam sklep), szczegółowy opis części witrynowej (dane firmy, podstrony z sekcjami, katalog, wersje językowe) oraz kontrakt strony korporacyjnej CORPO. Agent czyta je sam przed wygenerowaniem pliku, więc nie trzeba mu wklejać specyfikacji do rozmowy.

Przebieg pracy

Agent czyta schemat dokumentu z zasobu MCP.
Generuje plik JSON opisujący witrynę: dane firmy, podstrony z sekcjami, katalog produktów, wersje językowe.
Uruchamia import_site z preview: true; serwer zwraca podsumowanie i ewentualne naruszenia limitów planu.
Po poprawkach agent importuje na serio i dostaje adres gotowej strony.

Ten sam przepływ działa dla aktualizacji: agent pobiera schemat, przygotowuje dokument z podstronami do nadpisania i celuje w istniejącą stronę przez target_website_id.

Podłączenie agenta

Serwer działa lokalnie przy aplikacji (transport stdio). Claude Code:

claude mcp add kompasfirm -- php artisan mcp:start kompasfirm

Codex (~/.codex/config.toml):

[mcp_servers.kompasfirm]
command = "php"
args = ["artisan", "mcp:start", "kompasfirm"]

Po podłączeniu narzędzia i zasoby pojawiają się w agencie automatycznie, bez dodatkowej konfiguracji.

Limity i bezpieczeństwo

Operacje na wpisach wykonują się na koncie wskazanym w konfiguracji serwera, nie na anonimowym dostępie.
Import na konto klienta przechodzi te same limity planu co import z panelu: liczba stron, podstron, pozycji katalogu i wersji językowych.
Serwer celowo nie ma wystawki po HTTP; działa wyłącznie lokalnie przy aplikacji, więc nie poszerza publicznej powierzchni ataku.
Próba na sucho (preview) niczego nie zapisuje, dlatego agent zawsze zaczyna od niej.